อัลบั้มนี้ถ่ายตอนกลับบ้านเช่นกันครับ ช่วงเวลาก็เย็น ๆ ไม่ได้กลับบ้านนานมากก็เลยขี่มอร์เตอร์ไซด์ไปเรื่อย ๆ แล้วก็มาจบที่เดียวกับเล้าเป็ดครับ เพราะกะว่าจะมาแก้มือซะหน่อยดันไปเจอกับเจ้าของบ้าน คุยไปคุยมาดันเป็นเพื่อนแม่ผมเองก็เลยขออนุญาติเข้าไปในเล้าหมู ปรากฏว่าเจอหมูเยอะมากครับ ทั้งที่ตัวโต ๆ และตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ทั้งนั้นเลยครับ
ทันใดนั้นก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่า "เจ้าหมูเอ่ยเจ้ารู้ไหมว่าอนาคตของตัวเองจะเป็นเช่นไร วันนี้เจ้าวิ่งเล่นอย่างมีความสุข แต่เมื่อใดก็ตามที่เจ้าเข้าเกณฑ์เมื่อไหร่เจ้าจะไม่ได้มองโลกอันแสนสวยนี้"
เจ้าลูกหมูสีชมพูเป็นพันธุ์หมูบ้านครับน่ารัก น่าชังมาก ๆ ครับ มันไม่กลัวผมเลยวิ่งมาเล่นกับผมอย่างสนุกสนาน กว่าผมจะถ่ายได้ต้องวิ่งหนีไม่ใช่น้อยครับเพราะมันจะมาใกล้ผมมาก ๆ
นี่ถ้าไม่เกรงใจมูลหมูนะจะลงทุนลงไปนอนถ่ายเลยครับ
ส่วนเจ้าลูกหมูตัวสีน้ำตาลเป็นหมูป่าครับ ซนมาก ๆ วิ่งเร็วมาก ๆ ครับ กว่าจะถ่ายมันได้ต้องนิ่งเหมือนตอไม้ แถบแสงตอนเย็นก็น้อยมากแล้วยังต้องเซ็คสปีดให้เร็วเพื่อจะได้หยุดเจ้าหมูป่านี่ เล่นเอาเหนี่อยเหมือนกันเลยครับ
ผมว่านะต่างจังหวัดน่าอยู่กว่ากรุงเทพมาก ๆ เลยครับ บรรยากาศก็ดี ค่าครองชีพก็ถูก มีสิ่งที่ให้เราถ่ายได้หลายด้านครับ ไม่เหมือนอยู่กรุงเทพส่วนใหญ่ก็ถ่ายพอตเทรต อะไร ๆ ก็พอตเทรต อย่าว่าแต่คนอื่นเลยครับผมเองก็ยังถ่าย แต่ส่วนตัวผมแล้วผมชอบแบบธรรมชาติ ๆ และแนวไลฟ์มากกว่าครับ บ่นมาซะนานไปชมภาพกันดีกว่าครับ